پوشش در بشاگرد
پوشاک مردم بشاگرد
پوشاک مردان و زنان بشاگرد ،شامل تن پوش ،سرپوش و پای افزار بوده است که هرکدام از این اجزاءبه نوع فصل سال ،نوع کار افراد و وضعیت معیشتی افراد ومواقع استفاده از لباس مانند مراسمات و جشن ها با سایر مواقع تفاوت دارد .
از طرفی نوع پوشش در قسمت های مختلف بشاگرد نیز تفاوتهایی دارد که ناشی از اختلاف سلیقه افراد و نوع معاشرت آنها با سایر گروهها میباشد. همچنین نوع پوشش در جوانان با افراد میانسال و پیر تفاوتهایی دارد که معمولا جوانان با توجه به اینکه برای کار به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس سفر میکرده اند در نوع لباس پوشیدن از الگوهای اجتماعی آنجا استفاده میکرده اند.
در گذشته مردان مسن بشاگرد بیشتر لباس بلوچی و یا لباس عربی را برای مراسمات و جشن ها و مهمانی ها میپوشیدند و همراه لباس بلوچی معمولا یک دستمال را بر روی دوش انداخته ویا دور سرشان می پیچیدند و در زمان نشستن زانوی خود را بالا آورده و آن دستمال را دور کمر خود وزانوهایشان میپیچیدند که به این نوع نشستن اصطلاحا پلتری می گویند وکلاهی مخصوص را بر سر میگذاشتند که به آن کلاه بنتی میگویند.
لباس عربی نیز معمولا با یک دستمال همراه بوده که به دور سرشان میپیچیدندودر موقع نشستن آنرا دور زانوها و یا دور کمر و زانوهایشان میپیچیدند(پلتری)
در سایر مواقع لباس هایی راحت (معمولا یک پیراهن همراه با لنگ ویا شلوار راحتی روستایی پوشیده میشد.(البته افرادی که توان مالی بهتری داشته اند نوعی شلوار با عنوان چل گزی را میپوشیدند که گفته میشد در زمان دوخت آن ازچهل گز پارچه استفاده شده است)
جوانتر ها که برای کار بیشتر به کشورهای حاشیه خلیج فارس میرفتند معمولا از الگوهای پوششی آن مناطق پیروی کرده و غالبا لباس هایی را که بیشتر عرف اجتماع بوده است می پوشیدند و در بعضی مواقع پوششی همچون پیران داشته اند.
در گذشته برای تهیه لباس معمولا پارچه سفید با عنوان قَون تهیه میکردند و آنرا با استفاده از رنگهای طبیعی رنگرزی میکردند.
آنچه در مورد پوشاک زنان بشاگرد قابل ذکر است اهمیت دادن آنان به پوشیده بودن ومحجوب بودنشان است .
زنها معمولا لباس هایی روستایی را که بیشتر به لباس بلوچی زنانه (کندوره)شباهت دارد همراه با شلوار محلی که زری بافی شده است میپوشیدند که اکثرا زری بافی آنرا خود زنان روستایی انجام میدادند.
علاوه بر آن زنان در زیر روسری(چاروک) از وسیله ای به نام لچک استفاده میکردند که با پولک های طلا و نقره تزیین میشده است .
بر روی چاروک(روسری)از چادر استفاده میشده است.
علاوه بر موارد یاد شده زنان بشاگرد از وسیله ای به نام برقع استفاده میکنند که معمولا از پارچه های ذخیم تیره دوخته میشود و تمام صورت بجز زاویه دید را میپوشاند.
در مواردی نیز به جای برقع ، از وسیله ای به نام خشابه استفاده میشود که از پارچه مشکی دوخته میشود وتمام صورت غیر از مقابل چشمان را می پوشاند .
بر روی لچک از روسری هایی استفاده میشد که معمولا توسط خود زنان روستایی تزیین میشد.
پای افزار زنان معمولا کفش ملکی وسواس (سو) زنانه بوده است که اندک تفاوتی با سواس مردانه داشته است.
سرپوش اکثر مردان کلاه ،لنگ،دستمال بوده است.